Filozofia

Eter jest tym, co dzieje się między światem a umysłem.

Eteryzm powstał z jednego pytania: dlaczego dwie osoby, patrząc na to samo, widzą dwa różne światy? Odpowiedź nie leży w świecie ani w człowieku — leży pomiędzy.

Tę przestrzeń pośrednią nazywam eterem. Nie jest duchem i nie jest materią. Jest formą, przez którą rzeczywistość staje się widzialna i możliwa do opisania.

Promienie światła przechodzące przez mgłę w lesie

Założenia

Sześć punktów, na których stoi Eteryzm.

Nie są to dogmaty, lecz punkty orientacyjne. Każdy z nich można rozwijać, kwestionować i opisywać od nowa — właśnie po to istnieją teksty na tej stronie.

1

Eter jest pośrednikiem

Rzeczywistość nie dociera do nas bezpośrednio — zawsze przez warstwę, która nadaje jej formę.

2

Postrzeganie nie jest bierne

Widzenie to akt. Nie odbieramy świata, lecz współtworzymy go w momencie patrzenia.

3

Uwaga jest narzędziem

Nie stanem, który nas spotyka, lecz narzędziem, które można ustawić świadomie.

4

Eter jest wspólny

Gdyby był prywatny, porozumienie byłoby niemożliwe. Jest wspólny, ale wypełniany indywidualnie.

5

Pojęcia służą orientacji

Eteryzm nie rości sobie prawa do prawdy ostatecznej. Jest mapą roboczą, która prowadzi dalej.

6

Odpowiedzialność za obraz

Skoro współtworzymy to, co widzimy, odpowiadamy także za kształt naszego świata.

Najlepiej przez teksty

Eteryzm poznaje się nie w definicji, lecz w czytaniu.

Każdy artykuł rozwija jeden fragment tej mapy. Jeśli chcesz zacząć od konkretu, wybierz temat, który jest Ci najbliższy.